Rokavlon.com No2

Αθλητικό & Χρηματιστηριακό καφενείο - www.xbet.actionboard.net - www.xbet.forumotion.com
 
ΦόρουμΦόρουμ  PortalPortal  PublicationsPublications  Σύνδεση  ΕγγραφήΕγγραφή  Όροι Εγγραφής Όροι Εγγραφής  Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις  ΑναζήτησηΑναζήτηση  Βουλή TV LiveΒουλή TV Live  xbet-YouTubexbet-YouTube  ΚαιρόςΚαιρός  Στοίχημα Στοίχημα  calculatorcalculator  

Δημοσίευση νέας Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.ΕνότηταΜοιραστείτε | 
 

 Αυτοάνοσα νοσήματα

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
xbet

avatar

Registration date : 13/01/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Αυτοάνοσα νοσήματα   Τετ 5 Μαρ 2014 - 18:59

Φωτεινή Ν. Σκοπούλη,
Διευθύντρια Β΄ Παθολογικής Κλινικής, Ευρωκλινική Αθηνών,
Καθηγήτρια Παθολογίας Ανοσολογίας,
Τμήμα Διαιτολογίας Διατροφής - Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο

Αυτοάνοσα νοσήματα: Πού οφείλονται, πώς αντιμετωπίζονται
http://www.euroclinic.gr/arthro.aspx?lang_id=1&article_id=250

Το ανοσολογικό σύστημα του οργανισμού έχει καθοριστικό ρόλο για τη διατήρηση της υγείας μας. Υπάρχουν, όμως, περιπτώσεις που «μπερδεύει» το ρόλο του και αντιμετωπίζει ως εχθρό στοιχεία του ίδιου μας του οργανισμού. Το αποτέλεσμα είναι τα αυτοάνοσα νοσήματα, από τα οποία πάσχει το 5% του πληθυσμού. Οι τελευταίες ιατρικές εξελίξεις έχουν συμβάλει σημαντικά στην αντιμετώπιση των αυτοάνοσων νοσημάτων.
Το αμυντικό ή ανοσολογικό σύστημα μαζί με το νευροαισθητικό σύστημα καθορίζουν και διατηρούν την ακεραιότητα του οργανισμού. Το ανοσολογικό σύστημα αποτελείται από κύτταρα που κυκλοφορούν στο αίμα και παράλληλα βρίσκονται σχεδόν σε όλους τους ιστούς. Επιτελεί τη λειτουργία του χρησιμοποιώντας ένα πολύπλοκο δίκτυο, που δέχεται συνεχώς διαφορετικά ερεθίσματα, επικοινωνώντας συγχρόνως με το νευρικό και το ενδοκρινικό σύστημα.
Ο ρόλος που πρέπει να παίξει το ανοσολογικό σύστημα για να συμβάλλει καθοριστικά στην ομαλή επιβίωση του οργανισμού είναι διττός: αφενός πρέπει να αναγνωρίζει και να παλεύει με βλαβερούς, για τον οργανισμό, παράγοντες, όπως π.χ. τα παθογόνα μικρόβια, αφετέρου πρέπει να αναγνωρίζει, να ανέχεται και να μην αντιδρά στα δικά του στοιχεία και σε παράγοντες που είναι βοηθητικοί για την επιβίωσή του, π.χ. στα στοιχεία των τροφών ή στα μικρόβια που βρίσκονται στο έντερό του.
Όταν το ανοσολογικό σύστημα ενός οργανισμού αντιδρά και καταστρέφει παράδοξα τα δικά του στοιχεία, π.χ., τις πρωτεΐνες που κυκλοφορούν στο αίμα ή τα κύτταρα που βρίσκονται σε ένα όργανο, δημιουργείται διαταραχή, η οποία δεν μπορεί να ελεγχθεί και να επουλωθεί από τον οργανισμό, με αποτέλεσμα να εκδηλωθεί νόσος. Η νόσος αυτή ονομάζεται αυτοάνοση νόσος, ακριβώς γιατί ο οργανισμός δεν ανέχεται τα δικά του στοιχεία ως όφειλε, αλλά τα αναγνωρίζει ως ξένα και βλαβερά και με διάφορους μηχανισμούς τα καταστρέφει. Αυτή η διαταραγμένη αντίδραση του ανοσολογικού συστήματος προκαλείται από την επίδραση κάποιων περιβαλλοντικών παραγόντων όπως οι μικροοργανισμοί, η ακτινοβολίας ή το στρες.

Οι αιτίες
Τα αυτοάνοσα νοσήματα προσβάλλουν συχνότερα τις γυναίκες. Δεν κληρονομούνται από τη μάνα στο παιδί, αλλά πολλά μέλη του γενεαλογικού δένδρου μιας οικογένειας μπορεί να πάσχουν από διαφορετικά αυτοάνοσα νοσήματα.
Τόσο το εξωγενές στρες, όσο και το ενδογενές άγχος ενός ατόμου φαίνεται ότι σχετίζεται με την εμφάνιση ή την έξαρση των αυτοάνοσων νοσημάτων. Υπολογίζεται ότι περίπου 5% του πληθυσμού πάσχει από κάποιο αυτοάνοσο νόσημα.
Τα νοσήματα αυτά τα κατατάσσουμε σε νοσήματα που προσβάλλουν ένα όργανο, π.χ. η θυρεοειδίτιδα Hashimoto, ή σε συστηματικά, που προσβάλλουν πολλούς ιστούς και όργανα, όπως π.χ. η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος ή το σκληρόδερμα.
Τα συμπτώματα και η αντιμετώπιση
Τα αυτοάνοσα νοσήματα εκδηλώνονται με ποικιλία συμπτωμάτων, όπως ο πυρετός και η κακουχία ή ο πόνος στις αρθρώσεις (αρθρίτιδα), τα εξανθήματα ή η υπέρταση. Κατά κανόνα είναι χρόνια νοσήματα που εμφανίζουν εξάρσεις και υφέσεις. Όσο πιο γρήγορα διαγιγνώσκονται και αντιμετωπίζονται τόσο καλύτερη είναι η ανταπόκρισή τους στη φαρμακευτική αγωγή, οι ιστικές βλάβες επουλώνονται και η νόσος παραμένει σε ύφεση για πολλά χρόνια.
Πολλά από τα αυτοάνοσα νοσήματα αναγνωρίζονται από τον εξειδικευμένο γιατρό με την κλινική εξέταση. Σε ορισμένα όμως από αυτά, ο γιατρός θα χρειαστεί ειδικό εργαστηριακό έλεγχο και σε άλλα μπορεί να χρειαστεί βιοψία του πάσχοντος οργάνου. Η θεραπεία τους συνίσταται σε μακροχρόνια χορήγηση φαρμάκων που τροποποιούν την ανοσολογική αντίδραση (ανοσοτροποποιητικά) υπό στενή ιατρική παρακολούθηση. Οι θεραπευτικές παρεμβάσεις των τελευταίων ετών έχουν καταφέρει να βελτιώσουν καθοριστικά την καθημερινότητα των ασθενών και την πορεία των νοσημάτων αυτών.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://xbet.forumotion.com
xbet

avatar

Registration date : 13/01/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Αυτοάνοσα νοσήματα   Τετ 5 Μαρ 2014 - 19:01

Ρευματοειδής αρθρίτιδα
http://www.iatropedia.gr/medical/malady/58
Τι είναι η νόσος

Στα πλαίσια των αυτοάνοσων νοσημάτων, ασθενειών κατά τις οποίες το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού (το αμυντικό σύστημα) αμύνεται εναντίον υγιών κυττάρων – ιστών (λανθασμένα) εκλαμβάνοντας αυτά σαν ξένους οργανισμούς η χρόνια φλεγμονή των αρθρώσεων και των στοιχείων που περιβάλλουν αυτές ονομάζεται ρευματοειδής αρθρίτης. Ο ρευματοειδής παράγων είναι συνήθως θετικός στις αιματολογικές εξετάσεις (Ra test θετικό).

Πού οφείλεται η νόσος – Αίτια - Παράγοντες που την πυροδοτούν

Όπως αναφέρεται στα παραπάνω η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μια από τις κολλαγονώσεις και τα αίτια τους είναι άγνωστα. Κατά καιρούς έχουν ενοχοποιηθεί διάφοροι ιοί. Η νόσος έχει κληρονομικό χαρακτήρα.

Επιδημιολογικά στοιχεία

Η ρευματοειδής αρθρίτιδα μπορεί να εμφανιστεί στα παιδία και στους ενήλικες. Η κατανομή της στα φύλα παρουσιάζει μεγαλύτερη συχνότητα στις γυναίκες από ότι στους άνδρες. Στη λευκή φυλή η νόσος είναι συχνότερη.

Πως εκδηλώνεται η νόσος - Συμπτώματα

Η ρευματοειδής αρθρίτιδα αρχικά παρουσιάζει δυσκινησία στις μικρές αρθρώσεις (δάκτυλα) και ακολούθως στις μεγάλες (ισχία). Οι πόνοι και η δυσκινησία στις αρθρώσεις έχουν κυρίως πρωινό χαρακτήρα. Πρήξιμο, αύξηση θερμοκρασίας και παραμόρφωση των αρθρώσεων αποτελούν επίσης χαρακτηριστικά συμπτώματα της ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Όλα τα ανωτέρω έχουν σαν αποτέλεσμα την οστεοαρθρίτιδα (καταστροφή αρθρώσεως).

Διάγνωση της νόσου – Εξετάσεις

Η κλινική εικόνα, η καλή λήψη του ιστορικού από τον θεράποντα ιατρό αποτελούν τη βάση μιας καλής διάγνωσης. Σημαντικής άξιας είναι οι ακτινογραφίες, η αξονική-μαγνητική τομογραφία, όπως επίσης και οι μικροβιολογικές – ορολογικές εξετάσεις. Σπανίως είναι δυνατόν να γίνει διαγνωστική βιοψία.

Ποιες είναι οι επιπλοκές

Η ρευματοειδής αρθρίτιδα μπορεί να εμφανίσει στο βάθος του χρόνου πλήρη καταστροφή των αρθρώσεων με συνέπεια ανάλογα την άρθρωση, αδυναμία κίνησης-αδυναμία βάδισης.

Θεραπεία – Μέθοδοι αντιμετώπισης

Η συντηρητική αγωγή με χρήση αντιφλεγμονωδών μη στεροειδών, αναλγητικών, ειδικών αντιρρευματικών φαρμάκων (αναστολής της Cox-2) ακόμη και σκευασμάτων κορτιζόνης, φυσικοθεραπείας και κινησιοθεραπείας αποτελούν κατά βάση το στάδιο της θεραπείας πριν την ολική καταστροφή της άρθρωσης. Πρόσφατα έχουν χρησιμοποιηθεί βιολογικοί παράγοντες (τροποποιητές των λευκών αιμοσφαιρίων) και αναστολείς των αυξητικών παραγόντων των καρκινικών κυττάρων για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Σε προχωρημένες καταστάσεις η χειρουργική αντικατάσταση των αρθρώσεων (ολικές αρθροπλαστικές) είναι η τελική λύση για την αντιμετώπιση των κινητικών δυσχερειών.

Πώς να προφυλαχτείτε από τη νόσο – Πρόγνωση

Με την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων της ρευματοειδούς αρθρίτιδας είναι σημαντικής αξίας η διατήρηση της κίνησης των αρθρώσεων με φυσιοθεραπευτική προσέγγιση. Έχει παρατηρηθεί ότι οι καπνιστές επηρεάζονται περισσότερο όσον αφορά την εμφάνιση των επιπλοκών. Η νόσος είναι εξελικτική.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://xbet.forumotion.com
xbet

avatar

Registration date : 13/01/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Αυτοάνοσα νοσήματα   Τετ 5 Μαρ 2014 - 19:01

Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος: Αντιμετωπίστε τον, γνωρίζοντας τον καλύτερα!
http://iatrica.gr/el/articles/3036-sustematikos-eruthematodes-lukos-antimetopiste-ton-gnorizontas-ton-kalutera
Ο Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος - Σ.Ε.Λ. είναι χρόνια φλεγμονώδης Ρευματική Πάθηση και αποτελεί διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος, δηλαδή του συστήματος άμυνας του οργανισμού, γνωστή ως αυτοάνοση συστηματική νόσος. Εκτός από το Σ.Ε.Λ υπάρχει και ο δερματικός ή Δισκοειδής Λύκος, ο οποίος όμως είναι διαφορετικής και πιο ήπιας μορφής. Το βιβλιαράκι αυτό αναφέρεται στον Συστηματικό Ερυθηματώδη Λύκο (Σ.Ε.Λ.).
Παρόλο που με τα σημερινά δεδομένα δεν υπάρχει οριστική θεραπεία, έχει γίνει τεράστια πρόοδος στην έγκαιρη διάγνωση του Σ.Ε.Λ., στον επιτυχή και αποτελεσματικό έλεγχο της νόσου και στη βελτίωση της ποιότητας της ζωής των ατόμων με Συστηματικό Ερυθηματώδη Λύκο.
Για την όσο το δυνατόν καλύτερη πρόγνωση και πορεία της νόσου, εκτός από την κατάλληλη ιατρική αγωγή είναι απαραίτητη η εμπλοκή και η ενεργός συμμετοχή του ατόμου με Σ.Ε.Λ. Γι΄ αυτό είναι ζωτικής σημασίας το άτομο με Σ.Ε.Λ. να γνωρίζει όσα περισσότερα μπορεί για την πάθηση του και να κατανοεί τις δυνατότητες θεραπευτικής αντιμετώπισης που προσφέρονται. Επιπλέον πρέπει να μάθει το σώμα του, να γνωρίζει πως αυτό αντιδρά στις διάφορες καταστάσεις, να διαπιστώνει έγκαιρα τυχόν προβλήματα ή πιθανές εξάρσεις της νόσου και να επικοινωνεί άμεσα με τον θεράποντα γιατρό του με τον οποίο είναι σημαντικό να έχει ένα πολύ καλό κώδικα επικοινωνίας και μια καλή σχέση εμπιστοσύνης.

ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΟΣ ΕΡΥΘΗΜΑΤΩΔΗΣ ΛΥΚΟΣ (Σ.Ε.Λ.)
ΤΙ ΕΙΝΑΙ
Ο Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος είναι χρόνια συστηματική ρευματική πάθηση που προσβάλλει κυρίως νέες γυναίκες. Σε κάποιους ασθενείς μπορεί να είναι ιδιαίτερα σοβαρή, επηρεάζοντας έτσι σημαντικά τη ζωή τους στην πιο παραγωγική της ηλικία. Είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα δηλαδή ο ίδιος ο οργανισμός δημιουργεί φλεγμονή καταστρέφοντας τα ίδια του τα υγιή κύτταρα και τους ιστούς. Γιατί ονομάζεται έτσι: Ονομάζεται Συστηματικός γιατί μπορεί να προσβάλει πολλά όργανα του ανθρώπινου σώματος όπως αρθρώσεις νεφρά, καρδιά, πνεύμονες κλπ. Ερυθηματώδης λόγω του Ερυθήματος δηλαδή του ερυθρού εξανθήματος που συχνά εμφανίζεται κυρίως στο πρόσωπο. Λύκος λόγω των παλιών ιστορικών περιγραφών του παραμελημένου εξανθήματος του προσώπου που θύμιζε δαγκωματιές από Λύκο. Οι εικόνες αυτές δεν παρατηρούνται σήμερα με τη σωστή θεραπεία. Χρησιμοποιείται ευρύτερα η συντομογραφία Σ.Ε.Λ. ή το λατινικό " Lupus".

ΑΙΤΙΑ
Ο Σ.Ε.Λ. είναι σύνθετη νόσος άγνωστης αιτιολογίας. Είναι πιθανόν να μην οφείλεται σε μια μόνο αιτία αλλά μάλλον σε συνδυασμό γενετικών περιβαλλοντικών και ίσως ορμονικών παραγόντων που συνεργούν στην πρόκληση της νόσου. Το γενετικό υπόστρωμα παίζει ένα σημαντικό ρόλο εντούτοις δεν έχει αναγνωρισθεί συγκεκριμένο «γονίδιο Λύκου». Αντίθετα φαίνεται ότι ποικίλα γονίδια ίσως αυξάνουν την προδιάθεση ενός ατόμου για τη νόσο. Πιστεύεται ότι τα γονίδια από μόνα τους δεν καθορίζουν ποιο άτομο θα εκδηλώσει Λύκο. Μερικοί από τους παράγοντες που φαίνεται να επιδρούν στην εμφάνιση του Σ.Ε.Λ. είναι το ηλιακό φως, το άγχος, ορισμένα φάρμακα και λοιμώδεις παράγοντες όπως ιοί. Δεν είναι μεταδοτική νόσος.

ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ
Το υγιές Ανοσοποιητικό Σύστημα παράγει ουσίες, τα αντισώματα, οι οποίες πολεμούν και καταστρέφουν ιούς, βακτήρια και άλλους ξένους παράγοντες που εισβάλλουν στον οργανισμό. Στους ασθενείς με Λύκο το ανοσοποιητικό Σύστημα του οργανισμού δεν λειτουργεί φυσιολογικά αλλά υπερλειτουργεί παράγοντας αντισώματα που στρέφονται ενάντια στα υγιή κύτταρα και τους ιστούς του Σώματος. Τα αντισώματα αυτά ονομάζονται αυτοαντισώματα και συντελούν στη φλεγμονή διαφόρων οργάνων του σώματος προκαλώντας βλάβη και μεταβάλλοντας τη λειτουργία των ιστών και των οργάνων- στόχων.

ΠΩΣ ΕΚΔΗΛΩΝΕΤΑΙ
Μπορεί να είναι ήπιας μορφής χωρίς ιδιαίτερες σοβαρές βλάβες ή σοβαρής μορφής που μπορεί, αν δεν είναι υπό έλεγχο, να απειλήσει ακόμη και τη ζωή. Μπορεί να επηρεάσει ένα ή περισσότερα ζωτικά όργανα και η βαρύτητα της προσβολής ποικίλλει από άτομο σε άτομο. Διαρκεί όσο και η ζωή του πάσχοντας. Οι ενδεχόμενες εκδηλώσεις του είναι ως ακολούθως :

Δέρμα: Εμφάνιση εξανθημάτων και ιδιαίτερα του χαρακτηριστικού εξανθήματος της «πεταλούδας» στο πρόσωπο. Φωτοευαισθησία: χαρακτηριστική εμφάνιση εξανθήματος μετά από έκθεση στον ήλιο Άφθες στοματικού βλεννογόνου Αρθρώσεις: Παρόλο που είναι σπάνιο να υπάρξουν παραμορφώσεις όπως στη Ρευματοειδή Αρθρίτιδα, μπορεί να υπάρχει πόνος και αδυναμία ή διόγκωση στις αρθρώσεις. Μαλλιά: Ασυνήθιστη απώλεια μαλλιών που μπορεί να είναι κατά τόπους η διάχυτη ( Αλωπεκία) Νεφρά: Η λειτουργία τους μπορεί να επηρεαστεί κατά την εκδήλωση ή και τη διάρκεια της νόσου. Αρτηριακή πίεση: Αύξηση η οποία προκαλείται από τη χρήση κορτικοειδών η άλλων φαρμάκων η και από τη νεφρική δυσλειτουργία. Καρδιά και πνεύμονες: Μπορεί να προσβληθούν. Είναι επίσης ενδεχόμενη η πρόκληση περικαρδίτιδας ή πλευρίτιδας αντίστοιχα, με αποτέλεσμα τη δύσκολη και επώδυνη αναπνοή. Νευρικό σύστημα: Πονοκέφαλος, ζάλη, διαταραχές της μνήμης, οπτικές διαταραχές και αλλαγές στη συμπεριφορά. Οστά: Οστεονέκρωση λόγω κακής κυκλοφορίας Διογκωμένοι λεμφαδένες Θρόμβοι στις αρτηρίες η τις φλέβες, οι οποίοι προκαλούνται εάν υπάρχει και το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο. Προβλήματα με την όραση Φαινόμενο Raynaud: Το φαινόμενο αυτό εμφανίζεται σε καταστάσεις στρες και σε ψυχρό καιρό, οπότε τα άκρα γίνονται ωχρά (λευκά), ή μελανά Τα πιο κοινά συμπτώματα που παρουσιάζουν τα άτομα με Σ.Ε.Λ. είναι η φωτοευαισθησία, η εύκολη κόπωση, ο πυρετός, οι πονεμένες και διογκωμένες αρθρώσεις, ο μυϊκός πόνος, η ασυνήθιστη τριχόπτωση και τα ωχρά η κυανά άκρα, ιδιαίτερα μετά από καταστάσεις στρες, ή έκθεση στο κρύο.

ΠΟΙΟΥΣ ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙ
Προσβάλλει περίπου ένα στα 2000 άτομα και είναι νόσος κυρίως των νεαρών γυναικών. Η ηλικία εκδήλωσης ποικίλλει από τη βρεφική ηλικία έως την ενήλικη. Σε άτομα αναπαραγωγικής ηλικίας η συχνότητα εμφάνισης του Σ.Ε.Λ. σε αναλογία γυναικών/ ανδρών είναι έξι έως δέκα προς ένα.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ
Η έγκαιρη διάγνωση, η σωστή και πολυδιάστατη ιατρική φροντίδα, η ψυχοκοινωνική στήριξη και η αποκατάσταση των ατόμων με Σ.Ε.Λ. αποτελούν σημαντικά εχέγγυα για την καλή πορεία της πάθησης και τη διασφάλιση μιας δημιουργικής ζωής. Η διάγνωση μπορεί να είναι αρκετά ευχερής φτάνει να υπάρχει έντονη υποψία από το γιατρό. Θα βασιστεί στο ατομικό ιστορικό, στην κλινική εξέταση αλλά και σε μια σειρά ειδικευμένων αναλύσεων.
Το θεραπευτικό σχήμα θα βασιστεί στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων και τον έλεγχο της νόσου και είναι εξατομικευμένο. Ο Σ.Ε.Λ., με τα σημερινά δεδομένα, δεν θεραπεύεται με αλλά όμως, με το κατάλληλο θεραπευτικό σχήμα, στοχεύουμε στον έλεγχο της νόσου ώστε ο ασθενής να βρίσκεται σε περίοδο ύφεσης. Οι κατηγορίες φαρμάκων που χρησιμοποιούνται συνήθως για τη θεραπεία του Λύκου είναι:

Φάρμακα:
Αντιφλεγμονώδη: Χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο του πόνου και της φλεγμονής. Μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγίες στο στομάχι. Επίσης δεν πρέπει να παίρνονται κατά τους πρώτους τρεις μήνες της εγκυμοσύνης. Ανθελονοσιακά: Είναι πολύ αποτελεσματικά στον έλεγχο της αρθρίτιδας του Λύκου, της κόπωσης, του πυρετού αλλά και των εξανθημάτων. Πρέπει να γίνεται συχνά οφθαλμολογικός έλεγχος κατά τη χρήση. Κορτικοστεροειδή: είναι ιδιαίτερα χρήσιμα και πολλές φορές αναντικατάστατα, για την αντιμετώπιση εκδηλώσεων από τη νόσο. Η χρήση τους θα πρέπει να γίνεται όμως με προσοχή και σύμφωνα με τις οδηγίες του ιατρού γιατί η αλόγιστη χρήση τους μπορεί να προκαλέσει σοβαρές και ανεπιθύμητες παρενέργειες όπως αύξηση του σωματικού βάρους , σακχαρώδη διαβήτη, υπέρταση, ή διαταραχές στην όραση και οστεοπόρωση. Όταν χρησιμοποιούνται σωστά μπορεί να σώσουν ακόμα και την ίδια τη ζωή του ασθενή. Ανοσοκατασταλτικά: Χρησιμοποιούνται για να αντιμετώπιση της προσβολής ζωτικών οργάνων. Μπορεί όμως να επηρεάσουν δυσμενώς την άμυνα του οργανισμού, με αποτέλεσμα την ευπάθεια στις λοιμώξεις. Όλα τα φάρμακα είναι πολύ σοβαρά και πρέπει να λαμβάνονται σύμφωνα με τις ακριβείς οδηγίες του θεράποντα ιατρού. Εάν εμφανιστεί οποιαδήποτε παρενέργεια θα πρέπει αμέσως να ενημερώνεται ο θεράπων γιατρός .

ΖΩΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΝ Σ.Ε.Λ.: Γενικά: Μετά τη διάγνωση για Σ.Ε.Λ. η ζωή επηρεάζεται σημαντικά και προκαλείται μια τεραστία ανατροπή τόσο στη ζωή του ίδιου του ατόμου όσο και των γύρω του. Δημιουργούνται νέα δεδομένα που επιβάλλουν την διαμόρφωση μιας νέας κατάστασης ζωής μέσα στα νέα όρια. Είναι πολύ σημαντικό το άτομο να υιοθετήσει από την αρχή μια θετική στάση ζωής. Να μάθει όσα περισσότερα μπορεί για την πάθηση του και κυρίως να συμφιλιωθεί με τον Σ.Ε.Λ., ο οποίος θα το συντροφεύει σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Να πιστέψει ότι αν προσπαθήσει θετικά μπορεί να ζήσει καλά με τον Σ.Ε.Λ. και να έχει μια ζωή δημιουργική με περιεχόμενο, νόημα και ποιότητα.

Συναισθήματα/ Οι πρώτες αντιδράσεις: Όταν γίνει η διάγνωση , αρχικά δημιουργείται αίσθημα ανακούφισης γιατί επιτέλους παίρνει μορφή το πρόβλημα που ταλαιπωρεί. Παράλληλα όμως, μπορεί να υπάρξει λύπη, θυμός, οργή, απόγνωση, ανασφάλεια αλλά και φόβος για το άγνωστο, την πιθανή απομόνωση από το κοινωνικό σύνολο, την πιθανή απώλεια εργασίας, τα νέα δεδομένα της ζωής και κυρίως τους κίνδυνους και τις βλάβες που μπορεί να δημιουργηθούν στον οργανισμό.
Θετική και Αισιόδοξη Αντιμετώπιση : Το πρώτο βήμα είναι η σωστή και συνεχής ενημέρωση για την πάθηση, η αποδοχή της πάθησης, η ανάπτυξη θετικής στάσης ζωής γνωρίζοντας το άτομο όσα περισσότερα μπορεί για τον Σ.Ε.Λ. και τις διαστάσεις του και φροντίζοντας όσο καλυτέρα γίνεται τον εαυτό του, έτσι ώστε να προχωρήσει μπροστά με δύναμη, πίστη και αισιοδοξία. Θα πρέπει να προσπαθήσει να βγει από την κατάσταση της απόγνωσης, να υπερνικήσει το φόβο, την αδυναμία, τον πόνο, την απελπισία και να δει την ζωή με ένα καινούργιο μάτι ζώντας την πρόκληση και την ιδιαιτερότητα του να ζεις με μια χρόνια πάθηση. Επειδή ο Σ.Ε.Λ. είναι μια νέα υπόθεση ζωής και μια νέα πραγματικότητα την οποία μοιράζονται τόσο το άτομο με Σ.Ε.Λ. όσο και τα γύρω του άτομα και ειδικά τα άτομα του αμέσου οικογενειακού και φιλικού περιβάλλοντος, είναι σημαντικό τα άτομα αυτά να γνωρίσουν τον Σ.Ε.Λ. όσο καλυτέρα γίνεται για να μπορέσουν να πορευθούν μαζί στη δύσκολη πορεία ζωής που ανοίγεται μπροστά τους.

Η Κόπωση στον Σ.Ε.Λ. και πως Αντιμετωπίζεται Η εμφάνιση κόπωσης είναι προειδοποιητικό σημείο για υποτροπή της νόσου και πρέπει να ενημερώνεται αμέσως ο θεράποντας γιατρός. Πολλές φορές εκδηλώνεται σαν μια κατάσταση πλήρους εξόντωσης που απορροφά κάθε ίχνος ενέργειας, άλλοτε σαν ατονία και κατάπτωση και άλλοτε σαν κατάσταση «τεμπελιάς».

Τι μπορεί να γίνει γι΄ αυτό;
Φρόντισε να κοιμάσαι αρκετά. Καθιέρωσε στη ζωή σου τη μεσημβρινή ανάπαυση. Ιεράρχησε τις προτεραιότητες σου και οργάνωσε τη ζωή σου με ένα ευέλικτο καθημερινό πρόγραμμα. Κρατήσου σε φόρμα, βάζοντας την άσκηση στη ζωή σου για μια καλή φυσική κατάσταση και για να μην αδυνατίσουν οι μύες σου. Ακολούθησε μια υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή. Απέφευγε τις στρεσσογόνες καταστάσεις. Σημαντικό: να γνωρίζεις το σώμα σου, να κατανοείς τις δυνατότητες του και όταν νιώθεις ότι φτάνεις στα όρια να σταματάς, να ξεκουράζεσαι και να συνεχίζεις όταν εσύ νιώθεις έτοιμος ξανά. Η Άσκηση στη Ζωή μας Η σωματική άσκηση, έχει δείξει θετικά αποτελέσματα στη βελτίωση και διατήρηση της φυσικής κατάστασης των ατόμων που την έχουν περιλάβει στην καθημερινή ζωή τους. ΓΙΑΤΙ με την άσκηση ελευθερώνονται παυσίπονες ουσίες, γνωστές ως ενδορφίνες, οι οποίες οδηγούν σε ευφορία και σε καλύτερη διάθεση. Τα θετικά και θεραπευτικά αποτελέσματα που πηγάζουν από την άσκηση είναι αναμφισβήτητα. Θα δυναμώσει το μυϊκό σύστημα, θα γίνουν οι αρθρώσεις σας πιο ευλύγιστες και θα είναι δυνατή η απόκτηση και η διατήρηση του σωστού σωματικού βάρους. Επίσης η άσκηση συμβάλει στην πρόληψη της οστεοπόρωσης, στον έλεγχο του άγχους και στην βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος. Σε συνεννόηση με τον ιατρό σας και τον κατάλληλο φυσιοθεραπευτή μπορείτε να εφαρμόσετε το κατάλληλο για τη δική σας περίπτωση πρόγραμμα άσκησης και φυσιοθεραπείας σε τακτική και συστηματική βάση ώστε να γίνει τρόπος ζωής.

Αναγνωρίζοντας την Έξαρση Ο Σ.Ε.Λ. χαρακτηρίζεται από υφέσεις και εξάρσεις της πάθησης και στόχος είναι πάντοτε το άτομο να διατηρείται σε κατάσταση ύφεσης και σε περίπτωση έξαρσης να αντιμετωπίζεται άμεσα για τον έλεγχο της νόσου. Είναι πολύ σημαντικό το άτομο να μάθει να αναγνωρίζει έγκαιρα τα συμπτώματα πιθανής έξαρσης έτσι ώστε να ενημερώνει άμεσα τον ιατρό του για την κατάλληλη συμβουλή η και θεραπευτική αγωγή σε περιπτώσεις έξαρσης. Με αυτό τον τρόπο το άτομο συμμετέχει ενεργά στον καλύτερο και αποτελεσματικότερο έλεγχο τις πάθησης.
Τα πιθανά συμπτώματα έξαρσης είναι τα ακολουθά:
Έντονη κόπωση Εμφάνιση ή χειροτέρευση πυρετού Εμφάνιση ή χειροτέρευση πόνου Εξάνθημα Ναυτία και εμετός Ζάλη και πονοκέφαλος Οτιδήποτε περίεργο και ύποπτο το οποίο ενδέχεται να συνιστά έξαρση ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΥΡΟΔΟΤΗΣΕΙ ΜΙΑ ΚΡΙΣΗ Η ΚΑΙ ΕΞΑΡΣΗ:
Υπερκόπωση Καταστάσεις που προκαλούν έντονο άγχος Έκθεση στον ήλιο και σε υπεριώδη ακτινοβολία Έκθεση στο κρύο και τις απότομες καιρικές αλλαγές Ιώσεις Μπορείς να συμβάλεις ενεργά στην αποτροπή μιας κρίσης μαθαίνοντας να αναγνωρίζεις τα πρώιμα σημεία των εξάρσεων και να ενημερώνεις έγκαιρα το ιατρό σου. Μην παραλείπεις να επισκέπτεσαι τακτικά το ιατρό σου για έλεγχο και εάν χρειαστεί να επισκεφτείς γιατρό άλλης ειδικότητας φρόντισε να τον ενημερώσεις για την πάθηση σου αλλά και για τα φάρμακα που παίρνεις. Φρόντισε να αποφεύγεις καταστάσεις που προκαλούν έντονο στρες. Απέφευγε την έκθεση στον ήλιο και ειδικά το καλοκαίρι μεταξύ 10:00π.μ.-4:00μ.μ. Πρέπει να χρησιμοποιείς σε όλη τη διάρκεια του χρόνου αντιηλιακή κρέμα με ψηλό δείκτη προστασίας σε όλο το σώμα και να φοράς ρούχα ανοιχτόχρωμα που να απωθούν την ηλιακή ακτινοβολία. Επιπλέον πρέπει να χρησιμοποιείς καπέλο ή να κρατάς ομπρέλα όταν θα βγαίνεις στον ήλιο. Τέλος συζήτησε με το γιατρό σου κατά πόσο θα είναι ωφέλιμο για τη δική σου περίπτωση να κάνεις προστατευτικά εμβόλια (όπως ανεμοβλογιάς, γρίπης, πνευμονιόκκοκκου κλπ.)

Φροντίδα των Αρθρώσεων: Ο πόνος των αρθρώσεων ταλαιπωρεί σχεδόν όλα τα άτομα με Σ.Ε.Λ. Συνήθως επηρεάζονται τα άκρα οι καρποί και τα γόνατα. Επίσης μπορεί να υπάρχει μυαλγία, δηλαδή πόνος στους μύες. Τέλος υπάρχει πιθανότητα να εμφανιστεί οστεονέκρωση, δηλαδή σοβαρή ζημιά στο οστούν κυρίως του ισχίου, η οποία προκαλείται λόγω κακής κυκλοφορίας και οδηγεί σε σοβαρή αρθρίτιδα. Μπορείτε να προστατεύσετε τις πονεμένες σας αρθρώσεις με ξεκούραση και υποστήριξη ( πχ νάρθηκες, κατάλληλα στρώματα, μαξιλάρια κλπ). Αποφεύγετε τη μεταφορά μεγάλου βάρους και ζητάτε βοήθεια όταν τη χρειάζεστε. Τέλος συζητείστε με το ιατρό σας κατά πόσο θα μπορούσε να σας βοηθήσει η κατάλληλη φυσιοθεραπεία.

Φροντίδα Δέρματος Ένα άλλο συχνό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα άτομα με Σ.Ε.Λ. είναι τα δερματικά εξανθήματα . Χαρακτηριστικό είναι το εξάνθημα που εμφανίζεται στο πρόσωπο («πεταλούδα») και το δισκοειδές εξάνθημα. Άλλα κοινά προβλήματα είναι η φλεβίτιδα, η απώλεια μαλλιών και τα ωχρά και μελανιασμένα άκρα στον κρύο καιρό και το στρες ( φαινόμενο Raynaud). Επιπλέον, λόγω της λήψης κορτιζόνης, το δέρμα μπορεί να γίνει λεπτό, ξηρό και ευαίσθητο. . Για να προστατεύσετε το ευαίσθητο δέρμα σας πρέπει:
Να αποφεύγετε να κυκλοφορείτε μεταξύ των ωρών 10:00π.μ. και 4:00μ.μ. κυρίως κατά την καλοκαιρινή περίοδο. Να χρησιμοποιείτε πάντα και σε όλη την διάρκεια του χρόνου αντιηλιακή κρέμα με ψηλό δείκτη προστασίας για το πρόσωπο και το σώμα. Να τηρείτε τους κανόνες προσωπικής υγιεινής Να χρησιμοποιείτε υποαλλεργικά καλλυντικά ή καλλυντικά για ιδιαίτερα ευαίσθητα δέρματα τα οποία να δοκιμάζετε πριν τα χρησιμοποιήσετε. Να διατηρείτε τα άκρα των χεριών και των ποδιών ζεστά με μάλλινες κάλτσες και γάντια κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Σωστό σωματικό βάρος και υγιεινή διατροφή. Σωστό σωματικό βάρος και υγιεινή διατροφή. Η απόκτηση και η διατήρηση του σωστού σωματικού βάρους βοηθά στη εξασφάλιση και τη διατήρηση μιας καλής φυσικής κατάστασης. Μια ισορροπημένη και υγιεινή διατροφή με βάση τους κανόνες και την πυραμίδα σωστής διατροφής μας δίνει τη δυνατότητα να αποκτήσουμε και να διατηρήσουμε το σωστό σωματικό βάρος και να έχουμε μια καλή φυσική κατάσταση που οδηγεί σε μια καλή πρόγνωση και πορεία της πάθησης. Σημειώνεται ότι σε περίπτωση χρήσης κορτιζόνης υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο αύξησης του βάρους γι΄ αυτό και θα πρέπει με την συμβουλή του ιατρού σας να ακολουθήσετε ειδική διάτα. Επίσης θα δρέπει να χρειαστείτε ειδική διατροφή στις ακόλουθες περιπτώσεις
Δίαιτα χαμηλή σε νάτριο, πρωτεΐνες και κάλιο, σε περιπτώσεις νεφρικής βλάβης. Περιορισμό της χρήσης άλατος σε περιπτώσεις ψηλής πίεσης. Στην περίπτωση χρήσης κορτικοειδών θα πρέπει να αποφεύγετε τα γλυκά, το αλάτι και τα λιπαρά με σκοπό να αποφευχθεί η εκδήλωση σακχαρώδη διαβήτη, υπέρτασης και υπερλιπιδαιμίας. Η κατανάλωση επαρκούς ποσότητας ασβεστίου με τις τροφές- γαλακτοκομικά προϊόντα με χαμηλά λιπαρά- είναι απαραίτητη, γιατί η χρήση των φαρμάκων προδιαθέτει την εκδήλωση οστεοπόρωσης. Σεξουαλική Ζωή Η σεξουαλική ζωή είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής του ατόμου. Είναι ενδεχόμενο μετά την πάθηση να επηρεαστεί το κομμάτι αυτό της ζωής λόγω κυρίως του πόνου στις αρθρώσεις, της κόπωσης , του φόβου για τις αλλαγές στο σώμα και την εμφάνιση κλπ. Επίσης μπορούν να επηρεάσουν οι συχνές μυκητιάσεις και ουρολοιμώξεις καθώς και η ξηρότητα στον κόλπο. Ορισμένες πρακτικές Συμβουλές:
Καλή ξεκούραση πριν τη σεξουαλική πράξη Υιοθέτηση θετικής εικόνας για το σώμα σας Συζητείστε με το γιατρό σας κατά πόσο μπορείτε να πάρετε παυσίπονα ή αντιφλεγμονώδη πριν τη σεξουαλική πράξη και να σας συνταγογραφήσει την κατάλληλη κολπική λιπαντική κρέμα. Κύηση και Σ.Ε.Λ. Η κύηση πρέπει να είναι έγκαιρα προγραμματισμένη και σε συνεννόηση με τον θεράποντα γιατρό ώστε να εμπίπτει στην περίοδο που ο Σ.Ε.Λ. είναι σε ύφεση. Ίσως χρειαστεί να αναθεωρηθεί η φαρμακευτική αγωγή που παίρνετε. Επίσης είναι σημαντική η στενή και καλή συνεργασία ρευματολόγου και γυναικολόγου που σας παρακολουθούν. Η καλή και υγιεινή διατροφή, η ξεκούραση και η αποφυγή του ποτού και του καπνίσματος θα βοηθήσουν ακόμη περισσότερο στην ομαλή εξέλιξη της κύησης. Σε ορισμένες περιπτώσεις ίσως παρατηρηθεί ήπια έξαρση της νόσου κατά τη διάρκεια της κύησης ή αμέσως μετά κατά τη λοχεία. Επιπλέον συνιστάται η δυνατότητα ταχείας πρόσβασης σε μονάδα νεογνών την ώρα του τοκετού σε περίπτωση που θα χρειαστεί ειδική φροντίδα. Περίπου το 25% των νεογνών γυναικών με Σ.Ε.Λ. γέννιουνται πρόωρα αλλά δεν πάσχουν από γενετικές ανωμαλίες.

Η ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΕΞΕΛΙΣΣΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΕΛΠΙΔΑ!
Ο Σ.Ε.Λ. αποτελεί αντικείμενο επιστημονικής έρευνας που επικεντρώνεται στην προσπάθεια των επιστημόνων να προσδιορίσουν τι ακριβώς προκαλεί τη νόσο και πως αυτή μπορεί να αντιμετωπιστεί καλύτερα με την εξεύρεση καλύτερων και αποτελεσματικότερων θεραπευτικών σχημάτων με τις λιγότερες παρενέργειες. Με την πρόοδο της έρευνας και την καλύτερη κατανόηση της νόσου, τα δεδομένα σε ότι αφορά την πρόγνωση της πάθησης είναι σήμερα πολύ καλύτερα και μας δίνουν ελπίδες για νέες θεραπείες, για βελτίωση της ποιότητας ζωής και την εξεύρεση της αιτίας και συνεπώς της ριζικής θεραπείας της νόσου. Μελέτες έχουν δείξει ότι καλά ενημερωμένοι ασθενείς, με θετική στάση έναντι της πάθησης που συμμετέχουν ενεργά στη θεραπεία τους και συνεργάζονται εποικοδομητικά με τον ιατρό τους αισθάνονται λιγότερο πόνο, πραγματοποιούν λιγότερες ιατρικές επισκέψεις, αποκτούν αυτοπεποίθηση, αισιόδοξη στάση ζωής, αποτελούν δραστήρια και ενεργά μέλη της κοινωνίας και έχουν αναμφίβολα μια καλή πρόγνωση και μια καλή πορεία της πάθησης.

ΚΛΕΙΔΙ στη «συμβίωση» με τον Σ.Ε.Λ. είναι:
Η σωστή γνώση και η βαθιά κατανόηση της νόσου και των ενδεχομένων επιπτώσεων της Η έγκαιρη αναγνώριση των πρώιμων σημείων των εξάρσεων Η διατήρηση ενός καλού κώδικα αμφίδρομης επικοινωνίας ιατρού-πάσχοντα Η κλινική εξέταση και ο Εργαστηριακός Έλεγχος σε συχνή και συστηματική βάση Η λήψη προφυλακτικών μέτρων έναντι των λοιμώξεων Η τακτική προληπτική φροντίδα υγείας όπως γυναικολογική εξέταση και εξέταση μαστού, οφθαλμολογική εξέταση, συχνή οδοντιατρική φροντίδα κλπ σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό. Η ανάπτυξη και η διατήρηση της ευεξίας του σώματος του νου και του πνεύματος. Ο αποτελεσματικός έλεγχος του άγχους με την υιοθέτηση διάφορων προσεγγίσεων όπως άσκηση τεχνικές χαλάρωσης, προσευχή, καθορισμό προτεραιοτήτων στην κατάλληλη αξιοποίηση χρόνου και ενέργειας μέσα στα νέα όρια δυνατοτήτων. Στην ανάπτυξη και διατήρηση δικτύου υποστήριξης που να περιλαμβάνει την οικογένεια, το φιλικό και εργασιακό περιβάλλον και οργανωμένες ομάδες υποστήριξης ασθενών με Σ.Ε.Λ. Η συμμετοχή σε τέτοιες ομάδες που λειτουργούν ήδη στον Α.Σ.Κ. παρέχει τη δυνατότητα ανταλλαγής εμπειριών και γνώσεων, δημιουργία δεσμών φιλίας αλληλοστήριξης και κατανόησης με άτομα της ίδιας πάθησης με απώτερο στόχο τη διασφάλιση μιας καλής ζωής με ποιότητα, περιεχόμενο, αξιοπρέπεια και σεβασμό από όλους ανεξαίρετα. Η ζωή με τον Σ.Ε.Λ. μπορεί να μην είναι εύκολη υπόθεση., σίγουρα όμως τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο. Θα χρειαστεί να αλλάξουν πολλά τόσο στις καθημερινές σας συνήθειες όσο και στην οικογενειακή, στην κοινωνική καθώς και στην επαγγελματική σας ζωή εάν εργάζεστε και για να μπορέσετε να ανταπεξέλθετε στα νέα δεδομένα της ζωής σας . Να μάθετε να ζείτε με τον Σ.Ε.Λ. και να θυμάστε ότι η θετική στάση απέναντι του αλλά και η συνεχής γνωριμία και εξοικείωση μαζί του είναι σημαντικά όπλα για μια καλή ποιότητα ζωής για εσάς, την οικογένειά και τους φίλους σας.
Πηγή: lupuscyprus.com
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://xbet.forumotion.com
xbet

avatar

Registration date : 13/01/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Αυτοάνοσα νοσήματα   Τετ 5 Μαρ 2014 - 19:04

Τι είναι το “Σκληρόδερμα και πως αντιμετωπίζεται
http://www.iatropedia.com/articles/read/2214
«Το Σκληρόδερμα ή Συστηματική Σκλήρυνση μπορεί να αντιμετωπιστεί έγκαιρα εάν διαγνωστεί νωρίς», είναι το φετινό μήνυμα της Ευρωπαϊκής Ημέρας για το Σκληρόδερμα, όπως ανέφερε ο Πρόεδρος της Ελληνικής Ρευματολογικής Εταιρείας και Καθηγητής Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, κος Πέτρος Σφηκάκης.
Στην Ευρωπαϊκή Ημέρα για το Σκληρόδερμα, που καθιερώθηκε το 2009 από την FESCA (Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ενώσεων Ασθενών με Σκληρόδερμα) συμμετέχει κάθε χρόνο και η χώρα μας με ενέργειες ευαισθητοποίησης του κοινού και της ιατρικής κοινότητας..
Στο πλαίσιο αυτό τόσο η Ελληνική Ρευματολογική Εταιρεία όσο και η EUSTAR (Ευρωπαϊκή Ένωση για τη Μελέτη του Σκληροδέρματος) υποστηρίζουν την έγκαιρη παραπομπή των ασθενών που εμφανίζουν πρόδρομα συμπτώματα της νόσου (φαινόμενο Raynaud και Πάχυνση/σκλήρυνση του δέρματος) σε εξειδικευμένα κέντρα για περαιτέρω διερεύνηση.
Το Σκληρόδερμα είναι ένα χρόνιο αυτοάνοσο νόσημα, που προσβάλει τις αρθρώσεις αλλά και πολλά όργανα του σώματος (δάκτυλα χεριών, ποδιών, γαστρεντερικός σωλήνας, ήπαρ, καρδιά κ.λπ.). Η συχνότητα εμφάνισης της νόσου υπολογίζεται από 1:10.000 – 1:30.000 στο γενικό πληθυσμό. Συνήθως προσβάλλει γυναίκες ηλικίας 40-60 ετών, με ποσοστό εμφάνισης 4 γυναίκες προς 1 άνδρα ενώ στην παραγωγική ηλικία η αναλογία αυξάνεται σε 15 γυναίκες προς 1 άνδρα. Η παθογένεια της νόσου είναι ουσιαστικά άγνωστη αλλά ενοχοποιούνται γενετικά και περιβαλλοντικά αίτια.
Τα συμπτώματα του Σκληροδέρματος μπορεί να διαφέρουν από άτομο σε άτομο και μπορεί να μην είναι τυπικά της νόσου για τα πρώτα τουλάχιστον χρόνια, με αποτέλεσμα η διάγνωση της νόσου να είναι ιδιαίτερα δύσκολη.
Δύο από τα πρώιμα συμπτώματα της νόσου είναι το φαινόμενο Raynaud (διαταραχή της αιμάτωσης στα δάκτυλα των χεριών και των ποδιών) με αλλαγή του χρώματος του δέρματος (λευκό, κυανό, ερυθρό) και τα σκληρά οιδηματώδη δάκτυλα.
Η διάγνωση της νόσου γίνεται από ειδικευμένο Ρευματολόγο ιατρό, με τη βοήθεια του ιατρικού ιστορικού, της κλινικής εξέτασης και κάποιων διαγνωστικών εξετάσεων, όπως οι αιματολογικές εξετάσεις και η τριχοειδοσκόπηση η οποία ενδείκνυται για τα Δακτυλικά Έλκη.
Η νόσος μπορεί να εμφανίζει εκδηλώσεις από το δέρμα, τους πνεύμονες,τους νεφρούς, την καρδιά και το γαστρεντερικό σύστημα. Δύο από τις πλέον σοβαρές επιπλοκές της νόσου είναι η Πνευμονική Αρτηριακή Υπέρταση και τα Δακτυλικά Έλκη.
Η Πνευμονική Αρτηριακή Υπέρταση (ΠΑΥ) εμφανίζεται σε ασθενείς με Σκληρόδερμα σε ποσοστό 8-12% και αποτελεί την κύρια αιτία θανάτου. Δυστυχώς, η ΠΑΥ εμφανίζεται με συμπτώματα όπως η δύσπνοια και η κόπωση στην άσκηση που μπορεί να εκληφθούν λανθασμένα ως εκδηλώσεις άλλης αναπνευστικής ή καρδιακής διαταραχής. Επιπλέον, η δύσπνοια μπορεί να μην αποτελεί το πρώτο σύμπτωμα της ΠΑΥ, δεδομένου ότι οι ασθενείς με Σκληρόδερμα μπορεί να εμφανίζουν ήδη μειωμένη καθημερινή δραστηριότητα εξαιτίας προβλημάτων κινητικότητας. Συνεπώς η ΠΑΥ αποτελεί μια ιδιαίτερα σημαντική επιπλοκή του Σκληροδέρματος και ο συστηματικός έλεγχος είναι το κλειδί για την επίτευξη έγκαιρης διάγνωσης. Οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν ετήσιο διαγνωστικό έλεγχο με ηχοκαρδιογραφία Doppler, καθώς και στην παρουσία ανεξήγητης δύσπνοιας.
Στην Ελλάδα, ακολουθώντας τις οδηγίες των διεθνών επιστημονικών εταιρειών, λειτουργούν εξειδικευμένα κέντρα για την άρτια και σωστή αντιμετώπιση της ΠΑΥ σε ασθενείς με Σκληρόδερμα. Τα κέντρα αυτά βρίσκονται τόσο στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, καθώς και σε άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας μας. Η συνεργασία των ιατρών διαφόρων ειδικοτήτων που αντιμετωπίζουν έστω και μεμονωμένα τέτοια περιστατικά, με τα ειδικά κέντρα ΠΑΥ, θεωρείται απαραίτητη για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση αυτών των ασθενών.
Τα Δακτυλικά Έλκη, δηλαδή οι επώδυνες πληγές στα δάκτυλα, είναι αποτέλεσμα της περιορισμένης αιμάτωσης των αγγείων η οποία οφείλεται στην υποκείμενη αγγειοπάθεια και εμφανίζονται στο 30-60% περίπου των ασθενών με Σκληρόδερμα. Τα Δακτυλικά Έλκη επηρεάζουν αρνητικά τη ποιότητα ζωής των ασθενών μιας και δυσχεραίνουν τις απλές καθημερινές δραστηριότητες των. Μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρές επιπλοκές όπως επιμολύνσεις, γάγγραινα, ακρωτηριασμό.
Δυστυχώς μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει οριστική θεραπεία για το Σκληρόδερμα αλλά η κλινική έρευνα έχει προχωρήσει σημαντικά, τα μηνύματα είναι ελπιδοφόρα και η έγκαιρη διάγνωση του σε συνδυασμό με την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή μπορούν να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση των σοβαρών επιπλοκών της νόσου.
Υπάρχουν, όμως, αποτελεσματικές θεραπείες για ορισμένες εκδηλώσεις της νόσου, όπως η αγωγή με τους αναστολείς της Ενδοθηλίνης για την Πνευμονική Αρτηριακή Υπέρταση, που μπορεί να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής και την ικανότητα άσκησης, να επιβραδύνουν την εξέλιξη της νόσου και να βελτιώσουν τη μακροχρόνια έκβαση. Ειδικά για τα Δακτυλικά Έλκη η αγωγή με τη μποσεντάνη περιορίζει τη βαρύτητα των συμπτωμάτων, μειώνει τον αριθμό των νέων Δακτυλικών Ελκών και βελτιώνει την ποιότητα της καθημερινής ζωής. Η χρήση της μποσεντάνης στη θεραπεία των ασθενών που πάσχουν από Σκληρόδερμα με δακτυλικά έλκη υποστηρίζεται από τα δεδομένα δυο μεγάλων κλινικών μελετών, των RAPIDS-1 και RAPIDS-2.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://xbet.forumotion.com
xbet

avatar

Registration date : 13/01/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Αυτοάνοσα νοσήματα   Τετ 5 Μαρ 2014 - 19:08

Το σύνδρομο Guillain-Barré

http://www.neurocenter.gr/guillain-barre

Τι είναι με δύο λόγια το σύνδρομο Guillain-Barré

Το σύνδρομο Guillain-Barré είναι ένα σπάνιο νευρολογικό νόσημα στο οποίο το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού επιτίθεται εναντίον των νεύρων, με αποτέλεσμα ο ασθενής να παρουσιάζει παράλυση και μούδιασμα – συνήθως στα χέρια και τα πόδια. Σε βαριές περιπτώσεις δεν λειτουργούν σωστά οι αναπνευστικοί μύες και χρειάζεται μηχανικός αερισμός σε Μονάδα εντατικής θεραπείας.
Η ακριβής αιτία του συνδρόμου Guillain-Barré δεν είναι γνωστή. Αυτό που ξέρουμε είναι ότι συχνά προηγείται μια λοίμωξη πχ του αναπνευστικού συστήματος. Η θεραπεία είναι φαρμακευτική και οι περισσότεροι ασθενείς αναρρώνουν σε ικανοποιητικό βαθμό.

Είναι συχνή νόσος ; σε ποιες ηλικίες εμφανίζεται;

Το σύνδρομο Guillain-Barré προσβάλλει 1-2 ανά 100.000 ανθρώπους. Εμφανίζεται σε κάθε ηλικία, αν και πιο σπάνια σε παιδιά. Μπορεί επίσης να προσβάλλει και εγκύους και να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή του εμβρύου.

Σε τι οφείλεται ;

Όπως αναφέρθηκε και σε προηγούμενη ερώτηση, ο μηχανισμός είναι η αυτοάνοση προσβολή του νευρικού συστήματος και μάλιστα του ελύτρου μυελίνης δηλ του καλύμματος που περιβάλλει τα νεύρα, όπως το μονωτικό πλαστικό περιβάλλει το καλώδιο. Το γιατί συμβαίνει αυτό δεν είναι γνωστό.
Υπάρχουν παράγοντες που πυροδοτούν την εμφάνιση του συνδρόμου Guillain-Barré ;

Είναι γνωστό ότι της εκδήλωσης του συνδρόμου, συχνά προηγείται μια λοίμωξη πχ του αναπνευστικού συστήματος, ή και άλλοι παράγοντες όπως χειρουργικές επεμβάσεις, λοίμωξη από HIV, νόσος του Hodgkin κ.ο.κ.

Ποια είναι τα συμπτώματα του συνδρόμου Guillain-Barré

• το σύνδρομο Guillain-Barré συνήθως αρχίζει με μούδιασμα και αδυναμία στα πόδια. Το μούδιασμα μπορεί να είναι αρχικά μια αίσθηση φαγούρας ή μια αίσθηση «σαν βελόνες». Η αδυναμία εκδηλώνεται ως αστάθεια στο περπάτημα
• η αδυναμία «ανεβαίνει» με την πάροδο των ημερών και προσβάλλει και τα χέρια. Εκδηλώνεται με δυσκολία σε καθημερινές κινήσεις πχ ο ασθενής βλέπει ότι δεν μπορεί να γράψει καλά, του πέφτουν τα πράγματα κλπ
• ενίοτε προσβάλλεται η ούρηση και η αφόδευση
• σε πιο βαριές περιπτώσεις επηρεάζονται τα νεύρα που ελέγχουν τους μύες της κατάποσης, της φώνησης και της αναπνοής, με αποτέλεσμα ο ασθενής να πνίγεται με το σάλιο του, να εξασθενεί η φωνή του και κυρίως να μην μπορεί να πάρει ανάσα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι επιβεβλημένη η άμεση μεταφορά στο Νοσοκομείο
• η παράλυση στους μύες των άκρων, φτάνει στο μέγιστο σε διάστημα (κατά μέσο όρο) τριών εβδομάδων. Ωστόσο σε σπάνιες περιπτώσεις η εικόνα είναι δραματική και εξελίσσεται μέσα σε ώρες.

Είναι επικίνδυνο το σύνδρομο ; ποιες είναι οι επιπλοκές ;

Το σύνδρομο Guillain-Barré μπορεί όπως αναφέρθηκε να προσβάλλει τους αναπνευστικούς μύες και να χρειαστεί μηχανικός αερισμός. Σε τέτοιες βαριές περιπτώσεις απειλείται η ζωή του ασθενούς. Η αναγκαία μακρόχρονη παραμονή στη Μονάδα εντατικής θεραπείας έχει επακόλουθα όπως οι λοιμώξεις, η εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση, καρδιακές επιπλοκές κλπ.

Επίσης, ο ασθενής μπορεί να αναρρώσει από το σύνδρομο αλλά να παραμείνει σε κάποιο βαθμό η αδυναμία στα χέρια ή και τα πόδια, αλλά και το μούδιασμα. Η τελική έκβαση θα κριθεί μετά από αρκετούς μήνες.

Πως μπαίνει η διάγνωση του συνδρόμου Guillain-Barré

1. η διάγνωση του συνδρόμου Guillain-Barré ξεκινάει από το ιστορικό : ένας ασθενής που λίγες μέρες μετά από μια «γρίπη» αρχίζει και αισθάνεται μουδιασμένα και βαριά τα πόδια του, σέρνει τα βήματα κλπ είναι μια τυπική εισβολή της νόσου
2. ακολουθεί η νευρολογική εξέταση. Χαρακτηριστική είναι η εξάλειψη των αντανακλαστικών
3. η διάγνωση επιβεβαιώνεται με την οσφυονωτιαία παρακέντηση και το νευροφυσιολογικό έλεγχο.

Με ποια άλλη νόσο μοιάζει στα συμπτώματα ;

Είναι πιθανόν στα αρχικά στάδια της νόσου η κλινική εικόνα να μην είναι τόσο σαφής και χαρακτηριστική. Πολλά άλλα αίτια μπορεί να προκαλέσουν πχ αδυναμία και μούδιασμα στα πόδια : παράδειγμα η οσφυϊκή δισκοκήλη, οι όγκοι της σπονδυλικής στήλης, η αυχενική μυελοπάθεια κ.ο.κ. Ωστόσο, με την πλήρη νευρολογική εξέταση μπορεί κανείς να υποψιαστεί την έναρξη του συνδρόμου Guillain-Barré και να γίνει γρήγορα η διάγνωση.

Ποια είναι η φυσική πορεία της νόσου, δηλ. ποια θα είναι η εξέλιξη αν δεν κάνει κανείς τίποτα ;

Το σύνδρομο Guillain-Barré συνήθως εκδηλώνεται σε πλήρη μορφή μέσα σε 2-4 εβδομάδες. Ακολουθεί σταδιακή συνήθως βελτίωση, ανάλογα και με την υποστηρικτική θεραπεία, η οποία θα διαρκέσει από 6 έως και 12 μήνες. Σε βαριές περιπτώσεις όπως προαναφέρθηκε, απειλείται η ζωή του ασθενούς.

Ποια είναι η αντιμετώπιση ;

Δεν υπάρχει αιτιολογική θεραπεία για το σύνδρομο Guillain-Barré δηλ θεραπεία που να σταματάει ριζικά την πορεία της νόσου. Ως υποστηρικτική αγωγή :
1.χορηγείται ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη. Ορισμένες φορές γίνεται πλασμαφαίρεση
2.εφαρμόζεται φυσικοθεραπεία για τις κινήσεις των άκρων και τους αναπνευστικούς μύες.


Σε ποιόν γιατρό πρέπει να απευθυνθώ για το Guillain-Barre

Σε περίπτωση που εμφανίζετε αιφνιδίως συμπτώματα που μοιάζουν με αυτά του συνδρόμου Guillain-Barre, θα πρέπει να απευθυνθείτε σε ένα μεγάλο Νοσοκομείο, με Νευρολογικό τμήμα.

► καλέστε στο 210 - 64 03 183 (όλο το 24ωρο, 365 ημέρες το χρόνο) και ζητείστε ένα ραντεβού με τη Νευρολόγο
ΑΛΤΑΝΗ ΚΑΡΓΑΔΟΥ
Νευρολόγος
Ιατρικό κέντρο Αθηνών, Μαρούσιτου
Neurocenter.gr

================================================================

Ανασκόπηση του συνδρόμου Guillain Barre
Γράφει ο/η Μαρίτα Κοροπούλη, βιολόγος, υπ. Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ

http://www.biomedresearch.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=257&Itemid=55
Πρόγνωση
Στις περισσότερες περιπτώσεις η ανάρρωση ξεκινά μετά την τέταρτη εβδομάδα από την έναρξη της διαταραχής. Περίπου 80% των ασθενών έχουν αναρρώσει πλήρως μέσα σε μερικούς μήνες έως ένα χρόνο, αν και κάποια ευρήματα, όπως η αρεφλεξία μπορεί να επιμείνουν. Έχουν όμως αναφερθεί περιπτώσεις που παρουσίασαν ταχύτατη ανάρρωση. Σοβαρή αναπηρία παραμένει περίπου 5-10% των ασθενών, η οποία αφορά κυρίως σοβαρή εκφύλιση του εγγύς κινητικού και αισθητικού άξονα, με αδυναμία αναγέννησής του. Παρά τις βελτιωμένες θεραπευτικές και υποστηρικτικές μεθόδους, η θνητότητα της διαταραχής αυτής παραμένει περίπου στο 2-3%. Περίπου 5-10% των ασθενών παρουσιάζουν όψιμες υποτροπές της νόσου μεταπίπτοντας στην χρόνια φλεγμονώδη απομυελινωτική πολυνευροπάθεια (CIDP).

Παράγοντες φτωχής πρόγνωσης αποτελούν
1) ηλικία > 40 έτη,
2) ιστορικό διαρροϊκού νοσήματος πριν την εμφάνιση του συνδρόμου,
3) ανάγκη αναπνευστικής υποστήριξης,
4) υψηλός τίτλος αντι-GM1 αντισωμάτων και
5) μειωμένη μυϊκή ισχύς άνω άκρων.

=============================================================

Αναρρώνοντας από το σύνδρομο Guillain-Barré
http://www.paidiatros.com/children/Guillain-Barre-syndrome

Ακόμα και μετά που ο ασθενής θα επιστρέψει στο σπίτι, θα χρειαστεί κάποιος χρόνος για να νιώσει όπως πριν. Κάποιοι μπορεί να χρησιμοποιούν αναπηρικό καροτσάκι ή να χρησιμοποιούν κάποιο στήριγμα μέχρι να ανακτήσουν τις δυνάμεις τους. Κάποιοι από αυτούς χρειάζονται και φυσικοθεραπεία.
Η ανάρρωση από το σύνδρομο αυτό χρειάζεται υπομονή. Το σύνδρομο επηρεάζει τους ασθενείς σωματικά αλλά και ψυχολογικά. Επειδή το σύνδρομο εισβάλλει τόσο ξαφνικά και χωρίς προειδοποίηση μπορεί να είναι δύσκολη η περίοδος της ανάρρωσης. Συνιστάται συχνά η επαφή με ψυχοθεραπευτές και ομάδες στήριξης κατά την διάρκεια της ανάρρωσης. Οι ασθενείς που αναρρώνουν αργά συνήθως ανησυχούν αν θα ξαναπαρουσιάσουν το σύνδρομο και πρέπει να πούμε ότι μόνο 10% των ασθενών θα το ξαναπαρουσιάσουν.
Το 1/3 των ασθενών νιώθουν αδυναμία και 3 χρόνια μετά, αλλά οι περισσότεροι ασθενείς αναρρώνουν πλήρως και από τις πιο βαριές μορφές του συνδρόμου.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://xbet.forumotion.com
 
Αυτοάνοσα νοσήματα
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΜπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Rokavlon.com No2 :: φόρουμ ανοικτό :: Γηράσκω αεί διδασκόμενος. :: Ιατρικά Θέματα-
Δημοσίευση νέας Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.ΕνότηταΜετάβαση σε: